Categorie: Uncategorised

Vandaag weer lijntjes los en het roer in handen: van Andijk via Enkhuizen naar de Marken Wadden.
20 mijl op de teller, vertrek 13:10, aankomst 18:44. Gemiddeld 5,5 knp, met uitschieters naar 6,3 knp als de wind het even goed meende.

Op het IJsselmeer kregen we meteen wind om te onthouden: 4 Bft, vlagerig, met uitschieters naar 5. Het grootzeil lag dus preventief gereefd. Nodig? Nee. Gemakzucht? Ja, een beetje. Liever 5 minuten extra reefen dan 2 uur gevecht met een overpowered boot.

Na de sluis bij Enkhuizen werd het serieus varen. Rif eruit, zeilen strak, en het laatste stuk naar de Marken Wadden vloog voorbij. Met de zon laag en de wind stabiel haalden we zoals altijd weer wat bootjes in. Dat blijft toch het stiekeme hoogtepunt van elke tocht.

De sluis was trouwens het komische intermezzo. We lagen netjes te wachten, binnen gezeten met koffie, en hadden de bediening op groen compleet gemist. Tot we andere bootjes voorbij hoorden glijden. Oeps. Snel jas aan, lijnen los, en achter de rest aan. Bijna te laat, maar nog net op tijd voor ons groene lichtje.

Een dag met vlagen, gemakzucht, inhalen en een sluisje dat bijna zonder ons vertrok. Precies zoals zeilen hoort te zijn.

Vertrek: 13:10, aankomst: -18:44
Afstand 20,00 nm / gemiddeld 5,5 knp / max 6,3 knp
Duur 5:34 uur, 0,5 uur motor, 5,04 uur gezeild
Wind W-NW 4 a 5, temp 20C.
Havengeld: € 32,80
Zeilvoering Fok plus grootzeil
Bemanning: Ania & Menno

Vandaag zijn wij naar Enkhuizen gezeild.
Enkhuizen vinden wij een leuk dorpje gelegen aan het IJselmeer bij de dijk Enkhuizen – Lelystadt.
Meestal (eigenlijk altijd) liggen wij in de Buyshaven van Enkhuizen.
Deze haven ligt bij het treinstation van Enkhuizen, de aankomende en vertrekkende treinen hoor je wel, maar storend vinden wij het niet en snachts rijden ze niet.
Het zeilen ging in het begin lekker, we ging op het zeil af en toe over de 6 knoop, maar later zakte de wind helemaal in, en stond er nog amper windkracht 1.
In eerste instantie de motor bij gezet, maar na een half uurtje de zeilen maar helemaal opgeborgen, want de wind was kompleet weg.
Vanovond gaan we een ijsje eten bij Vivaldie, dat is “DE”ijssalon waar je moet wezen, als je Enkhuizen aandoet.
Het is echt geweldig lekker ijs, en zeker aan te raden.

Vertrek: 13:00, aankomst: 17:40
Afstand 18,35 nm / gemiddeld 3,9 kn / max 6,42kn
Duur 4.40 uur, 1.40 uur motor, 3.0 uur gezeild
Wind NW 3 a 4, temp 19C.
Havengeld: € 31,25
Bemanning: Ania & Menno

Vandaag hebben we van Stavoren naar Den Oever gezeild, genietend van de prachtige uitzichten.
We zijn rustig door de Stevins sluizen gegaan en hebben aangemeerd in de schilderachtige Wadden haven van Den Oever.
Deze haven bevindt zich aan de buitenkant van de majestueuze afsluitdijk, en in de haven kan je met een beetje geluk zeehonden kunt spotten die vredig op de oevers liggen te rusten of rond zwemmen.
Helaas hebben we er vandaag nog geen kunnen zien, maar dat hoort bij het avontuur op zee!
De reis zelf was ongelooflijk kalm, in het begin was er slechts een lichte bries van misschien 1 Beaufort uit het zuid westen, waardoor we gedwongen waren om onze betrouwbare motor te gebruiken om vooruit te komen.
Gelukkig konden we voor het laatste stuk wel volop gebruikmaken van onze zeilen toen de wind was gedraaid naar het Noord Oosten 3 Beaufort, en voelden we ons één met de krachten van moeder natuur terwijl we over het glinsterende water zeilden.
Vlak voor de sluis hebben we echter onze zeilen netjes opgeborgen en zijn vervolgens behoedzaam verder gevaren door dit (indrukwekkende) bouwwerk, en hebben ons laten schuten wat ongeveer 45 minuten in beslag nam, waarna we verder voeren op de motor totdat we veilig en wel aangelegd waren in deze charmante buitenhaven.

Vertrek: 12:33, aankomst: 16:57
Afstand 12.2 nm / gemiddeld 4.2 kn / max 6.6 kn
Duur 4:23 uur, 3 uur motor, 4.23 uur gezeild
Wind ZW 1 / NW 3, temp 23C.
Havengeld: € 28,98
Bemanning: Ania & Menno

Nader onderzoek leerde me dat er een van de stop bouten/rollers was afgebroken waardoor het blad doordraaide.

Deze zijn heel netjes (kosteloos) opgestuurd door de importeur van de kiwiprop in Nederland http://www.kiwiprops.nl/ en deze heb ik afgelopen winter vervangen.

Momenteel staat de boot nog op het droge, maar ben heel benieuwd hoe de boot nu presteert op de schroef.

Zoals al eerder beschreven ondervonden we tijdens het manoeuvreren veel problemen.
Zeer veel schroefwerking, en helemaal geen power vooruit of achteruit, totdat we even met veel toerental wisselde tussen voor en achteruit.
Niet de beste oplossing voor je motor.
Nu tijdens de winterberging werd ook duidelijk waarom, een stop van het schroefblad welke er voor moest zorgen dat het schroefblad niet te ver doordraait, was afgesleten, of afgebroken, waardoor het blad bijna helemaal rond kan draaien.
Dit moet natuurlijk voor het volgende vaarseizoen worden hersteld.

Aan boord van de Liberdade hebben we diverse valstoppers van het merk Lewmar.

Nu waren er van de valstoppers twee handels afgebroken, deze wilde ik dus vervangen, zodat we zonder schroevendraaier kunnen zeilen.
Hier voor ben ik bij diverse watersportwinkels geweest, maar men keek mij vreemd aan toen ik om vervangde hendel’s vroeg voor mijn Lewmar Spinlock vroeg.

Tja inderdaad, Lewmar, maar ook Spinlock zijn twee afzonderlijke merken, maar onze valstoppers zijn echt van Lewmar Spinlock, zoals dit foto’tje bewijst.

Gelukkig was internet onze hulp en heb ik de juiste hendels kunnen vinden : SA 16 XA, mogelijk dat Lewmar en Spinlock ooit eens een gezamelijke serie hebben gemaakt, de hendels zijn te verkrijgen bij oa dekkerwatersport en bij joostenwatersport.

Het vervangen was echt een fluitje van een cent, de valstopper hoefde niet uit elkaar gehaald te worden alleen de pin waar de hendel om draait hoefde er uit te worden gehaald, met een hamer en een drevel.

E.e.a ziet er nu weer mooi uit, en we kunnen weer zeilen zonder schroevendraaier aan dek.

In 1991 is Liberdade gebouwd in de Verenigde Staten.

Enkele jaren later is ze op eigen kiel naar Nederland komen zeilen.

Echter de vorige eigenaren hebben niet het stroomnet aangepast van 110 volt gelijkspanning naar 220 volt wisselspanning.

Hier heb ik vandaag dan maar een begin mee gemaakt.

Zo zijn de Amerikaanse wandcontactdozen inmiddels vervangen door Europese, en heb ik de bedrading vervangen daar waar nodig (omdat gedeeltes gewoon doorgeknipt waren, of los getrokken), nu viel me het gehele stroomnet aan boord behoorlijk tegen, voor een werf/productie schip.

De komende weekenden kan ik me voorlopig nog vermaken.

Wel hebben we nu inmiddels 220 volt in de keuken, kaartentafel, en in de toilet ruimte.